Sylvester Stallone

sylvester-stalloneSylvester Stallone (ur. 6 lipca 1946 roku w Nowym Jorku w stanie Nowego Jorku) – amerykański aktor, reżyser, producent filmowy i scenarzysta. Jeden z największych międzynarodowych gwiazdorów, światowa ikona machismo i Hollywood; odegrał dwa symboliczne wcielenia, które stały się częścią amerykańskiej kultury – legendę boksu Rocky’ego Balboa, który pokonał wszystkie kursy do walki o miłość i chwałę, oraz Johna Rambo, odważnego żołnierza, który specjalizuje się w gwałtownych i pełnych zemsty misjach ratunkowych.

Wczesne lata życia

Przyszedł na świat w rodzinie rzymskokatolickiej Jackie Stallone (z domu Jacqueline Labofish; ur. 1921 w Waszyngtonie dorastał jako syn paryskiego ekonomisty z częściowo ukraińsko-żydowskim pochodzeniem), astrolożki, byłej tancerki i promotorki kobiecego wrestlingu, oraz Franka Stallone’a, Sr., włoskiego fryzjera z trudnością zarabiającego na życie, imigranta z Gioia del Colle, w regionie Apulia, w prowincji Bari; ma młodszego brata Franka Jr. (ur. 30 lipca 1950), który został aktorem i piosenkarzem/gitarzystą.

Jego poród był ciężki – z powodu komplikacji miał częściowy paraliż twarzy, prawy policzek ma nieruchomy, a wykrzywienie niższej wargi i zaburzenia mowy pozostały mu na całe życie. Był dzieckiem trudnym, pełnym kompleksów, często zmieniającym szkoły. Uczęszczał do klas początkowych w Montgomery Hills Junior High School w Silver Spring, w stanie Maryland. Dorastał w północno-wschodniej Filadelfii, w stanie Pensylwania, gdzie uczęszczał do Devereaux High School i Lincoln High School. Przez jeden semestr uczył się także w Bishop Snyder School w Silver Spring, w stanie Maryland. W latach 1960-’63 uczęszczał do American College of Switzerland w Leysin, w Szwajcarii.

Próbował wielu zawodów. Swoją pierwszą żonę Sashę Czack poznał jako bileter w kinie, w którym i ona była zatrudniona; pobrali się 28 grudnia 1974 roku, urodziło się z tego związku dwóch synów – Sage Moonblood (ur. 5 maja 1976) i Seargeoh (ur. 1979 z autyzmem dziecięcym).

ramboKariera

Był ambitny, w wieku dwudziestu czterech lat garnął się do aktorstwa. Swój filmowy debiut zanotował w komedii erotycznej Wieczorek u Kitty i Studa (The Party at Kitty and Stud’s, 1970) jako Stud, nagrodzonej Oscarem za najlepszą muzykę i piosenkę komedii Kochankowie i inni nietutejsi (Lovers and Other Strangers, 1970) z Diane Keaton i dramacie Nie ma miejsca do ukrycia (No Place to Hide, 1970). Rok potem pojawił się w komedii Woody Allena Bananowy czubek (Bananas, 1971) jako chuligan z metra i thrillerze Alana J. Pakuli Klute (1971) z Jane Fondą i Donaldem Sutherlandem, a następnie w komediodramacie na podstawie jego scenariusza Książęta z Flatbush (The Lord’s of Flatbush, 1974) z Perry Kingiem i Henry Winklerem, czarnej komedii Więzień drugiej alei (The Prisoner of Second Avenue, 1975) z Jackiem Lemmonem i Anne Bancroft, dramacie kryminalnym Capone (1975) z Benem Gazzarą, sportowym filmie sensacyjnym sci-fi Wyścig śmierci (Death Race 2000, 1975) jako psychopatyczny kierowca, który ze złowieszczą radością rozjeżdża ludzi i jednym z odcinków serialu CBS Kojak (1975) w roli detektywa Ricka Daly’a.

Wkrótce przyszedł sukces na prawdziwie hollywoodzką skalę. Stallone zdołał przeforsować scenariusz i zagrać główną rolę Rocky’ego Balboa, boksera-amatora w melodramacie sportowym Rocky (1976). Film uczynił go idolem i wcieleniem sukcesu, otrzymał dziesięć nominacji do nagrody Oscara (otrzymał trzy; za reżyserię, edycję i zdjęcia), w tym za scenariusz i główną rolę. Stallone chciał sprawdzić się jako aktor wszechstronny i rozpaczliwie szukał innych możliwości. Zagrał przywódcę związkowego w dramacie F.I.S.T (1978), trenera w dramacie na podstawie jego scenariusza, który sam wyreżyserował – Paradise Alley (1978) z Armandem Assante i Anne Archer, jeńca wojennego w obozie hitlerowskim w dramacie wojenno-sportowym Johna Hustona Ucieczka do zwycięstwa (Victory, 1981) z Michaelem Caine; jednak wszystkie te filmy okazały się niepowodzeniem. Trzeba było powtarzać sagę o Rocky’m-bokserze jeszcze trzykrotnie, aż ten amerykański mit sukcesu nabrał na ekranie rysów mitu politycznego, przemieniając bohatera w obrońcę zachodnich ideałów przeciwko komunizmowi; tak powstał Rocky II (1979), Rocky III (1982) z Mr. T i Rocky IV (1985) z Dolphem Lundgrenem, który przyniósł mu dwie antynagrody Złotej Maliny dla najgorszego aktora i najgorszego reżysera, a także nominację dla najgorszego scenarzysty. Życie prywatne też podporządkował regułom hollywoodzkim; po rozwodzie z Sashą Czack – 14 lutego 1985, cały świat oglądał zdjęcia ze ślubu z 15 grudnia 1985 roku z duńską modelką Brigitte Nielsen, z którą wystąpił w sensacyjnym thrillerze kryminalnym Kobra (Cobra, 1986) otrzymując kolejną nominację do Złotej Maliny dla najgorszego aktora i najgorszego scenarzysty, po czym 13 lipca 1987 roku śledzono ich rozstanie.

sylwester-stalone

Druga kreacja, którą podbił widownię, to John J. Rambo, weterana wojny wietnamskiej w filmie Rambo – Pierwsza krew (First Blood, 1982) i sequelach – Rambo II (Rambo: First Blood Part II, 1985), za który zdobył następne dwie Złote Maliny dla najgorszego aktora i najgorszego scenarzysty, Rambo III (1988) i John Rambo (2008).

W dniu 17 maja 1997 roku ożenił się po raz trzeci z modelką Jennifer Flavin, z którą ma trzy córki: Sophie (ur. 27 sierpnia 1996), Sistine Rose (ur. 27 czerwca 1998) i Scarlet Rose (ur. 25 maja 2002).

W wolnym czasie aktor maluje obrazy olejne, a jego idolem jest Leonardo Da Vinci.

Kontrowersje

16 lutego 2007 roku Stallone przyleciał do Sydney w celu promocji filmu Rocky Balboa. Zaraz po wylądowaniu, został zatrzymany przez australijskie służby graniczne, które w jego bagażu znalazły czterdzieści osiem fiolek z ludzkim hormonem wzrostu. W związku z nielegalnym importem aktor został postawiony przed sądem, który 21 maja 2007 roku uznał Stallone’a winnym posiadania nielegalnych w Australii substancji i wyznaczył grzywnę w wysokości 9870 dolarów oraz nakazał pokrycie kosztów sądowych.

rambo stalone sylwester-stallone

Sylvester Stallone Trening Rocky Balboa

http://www.youtube.com/watch?v=awgcOyIDoW8