Judo

Players of Judo, throwing techniques

Początkowo Judo było typowo japońską sztuką walki znaną głównie w Japonii. Od czasów działań Jigoro Kano sport ten stał się sportem narodowym tego kraju

Judoka nosi strój zwany Judoga. Składa się on z: spodni (zubon), bluzy (keikoga) i pasa (obi). Wcześniej nie było takiego stroju w żadnej sztuce walki. Krój ten został opracowany w Kodokanie

Judo pochodzi z Japonii. Jego twórcą był Jigoro Kano (1860-1938). Zebrał on i ulepszył chwyty jiu-jitsu nadając im nową formę. Kano usunął z jiu-jitsu elementy mogące zagrozić bezpośrednio zdrowiu lub życiu wprowadzając nowe, stworzone przez siebie. Nazwę JUDO można tłumaczyć jako „drogę do zwinności” lub „drogę ustępowania” (JU – zwinnie, ustępować; DO – droga, zasada).

Tę tytułową zasadę judo – zasadę „JU” (ustąp aby zwyciężyć) wyjaśnia Kano na przykładzie: Przypuśćmy, że siłę człowieka oceniamy w jednostkach od 1 do 10. Np. siła mojego przeciwnika równa się 10 jednostkom, moja siła – 7 jednostkom. Z tego wynika, że gdybym nawet użył całej swojej siły przeciwko sile przeciwnika, to mierząc siłę przeciwko sile musiałbym przegrać. Jednak, gdy zamiast przeciwdziałać mu swoją siłą, ustąpię mu na tyle by nie stracić równowagi, wówczas przeciwnik nie przygotowany na taki manewr, pochyli się w przód i straci równowagę. W tym położeniu jest on zdecydowanie słabszy (nie ze względu na swoją siłę fizyczną, lecz niedogodną pozycję) i jego siła przeciwko mojej wynosi dajmy na to 3 jednostki, zamiast normalnych 10. Ja natomiast utrzymuję równowagę i posiadam siłę 7 jednostek. W tym momencie mogę pokonać przeciwnika, używając do tego połowy swojej siły, tj. 3,5 jednostki. Sytuacja ta pozwoli mi na zachowanie drugiej połowy siły do innych celów. Oczywiście walka nie polega jedynie na ustępowaniu; w celu jej dogodnego przeprowadzenia stosuje się różnego rodzaju dźwignie itp. sposoby bezpośredniego, otwartego ataku. Druga zasada judo Serioku Zeno to maksimum efektu (skuteczności), przy minimum wysiłku.

Podsumujmy, Judo to dość skuteczna sztuka walki, zależy jak kto z niej korzysta:równowaga i technika, to podstawa!

Kodokan-to pierwsza i największa szkoła judo, znajduje się w Tokio (Japonia). Uważana jest za jedną z najlepszych szkół judo na świecie. Założył ją Jigoro Kano ze swoimi uczniami na przedmieściach Tokio w małej świątyni. Obecnie szkoła znajduje się w centrum stolicy Japonii i uczęszcza do niej ponad 5000 młodych i dorosłych Japończyków, którzy odnoszą sukcesy w międzynarodowych zawodach judo.

STOPNIE:

W Judo są stopnie uczniowskie – Kyu i mistrzowskie – Dan. Wcześniej nie istniały stopnie Kyu, w żadnej sztuce walki. Jednak szybko ten system się rozpowszechnił i został przejęty np. w karate.
Stopniom Kyu odpowiadają poszczególne kolory pasa:
6 Kyu – biały pas (rokyu)
5 Kyu – żółty pas (gokyu)
4 Kyu – pomarańczowy pas (yonkyu)
3 Kyu – zielony pas (sankyu)
2 Kyu – niebieski pas (nikyu)
1 Kyu – brązowy pas (ikkyu)
1 dan, shodan, pas czarny
2 dan, nidan, pas czarny
3 dan, sandan, pas czarny
4 dan, yodan, pas czarny
5 dan, godan, pas czarny
6 dan, rokudan, pas czarny lub biało-czerwony
7 dan, shichidan, pas czarny lub biało-czerwony
8 dan, hachidan, pas czarny lub biało-czerwony
9 dan, kudan, pas czarny lub czerwony
10 dan, judan, pas czarny lub czerwony

Technikę judo podzielić można na dwie grupy: rzuty (nage-waza) i chwyty (katame-waza).

NAGE-WAZA – technika rzutów, stosowana wówczas, gdy przeciwnik traci równowagę, lub jest z niej wytrącony.Kontrataki oraz połączenia dwu lub więcej pojedynczych rzutów – tzw. kombinacje. Przejścia do drugiej dużej grupy elementów techniki – sprowadzenia do walki w parterze (hairi-kata) – to specyficzny, odrębny dział techniki.

Rzuty dzielimy ze względu na to która część ciała jest odpowiedzialna za rzut:

* Rzuty ręczne – Te Waza
* Rzuty biodrowe – Koshi Waza
* Techniki nożne – Ashi Waza
* Rzuty poświęcenia gdzie my sami upadamy na bok – Yoku Sutemi Waza
* Rzuty poświęcenia gdzie my sami upadamy na plecy – Ma Sutemi Waza

KATAME-WAZA – dosłownie: technika obezwładnień – dzieli się na trzy podgrupy: trzymania, dźwignie i duszenia.

Trzymania – polegają na utrzymaniu przeciwnika na plecach na macie, tak aby można było całkowicie kontrolować jego ruchy.

Dźwignie – w walce sportowej dozwolone jest stosowanie dźwigni jedynie na staw łokciowy

Duszenia – nacisk przedramienia lub kołnierzem judogi na krtań lub tętnicę szyjną.

Polscy znakomici judocy

-Waldemar Legień – Dwukrotny mistrz olimpijski Seul 1988 i Barcelona 1992.
-Paweł Nastula – Mistrz olimpijski Atlanta 1996.
-Janusz Pawłowski – Srebrny (Seul 1988) i brązowy (Moskwa 1980) medalista olimpijski.
-Antoni Zajkowski – Srebrny medalista olimpijski z Monachium 1972.
-Aneta Szczepańska – Srebrna medalistka olimpijska Atlanta 1996.
-Marian Tałaj – Brązow medalista z igrzysk w Montrealu 1976.

Zasady judo stworzone przez prof. Kano

1. Czynić tak aby było jak najbardziej efektywne współdziałanie ciała i umysłu
2. JU – Ustępować aby zwyciężyć (inaczej: jeśli ktoś cię pcha to go pociągnij, jeżeli cię ciągnie to go pchnij)
3. Serioku Zeno – Maksimum skuteczności przy minimum wysiłku
4. Jita Kjioei – Przez czynienie sobie dobra nawzajem do dobra ogólnego
5. Doskonalić samego siebie